SPHERE WARS : Heartless VS TKHP Force ตอนที่10
posted on 22 Mar 2009 03:18 by exfreedom4612
ตอนที่10
ณ ที่ ที่ พวกของรีวอยู่
รีว"เฮ้อแล้วพวกเราจะเอาไงต่อดีล่ะ ใครรู้ทางออกมั่ง"
เซคุง "ความจริงตูวาร์ปออกไปก็ได้ด้วยซ้ำ ติดก็ไอ้มาสค็อทเนี่ย"
อายะจัง "โดนลืมอีกแล้ว..."
รีว"แล้วจะรออะไรล่ะไอ้ตัวประกอบ เปิดประตูมิติสิ"
เซคุง "ไอ้เปิดน่ะเปิดได้ แต่จะให้เอาตัวผู้เข้าไปก็ไม่ไหวแฮะ"
อายะจัง ยิ้ม
รีว"ชิส์ เดี๋ยวเลี้ยงยาโยอิ เลยเอ๊า"
อายะจัง "ใครมันจะไปยอมล่ะน่ะ..."
เซคุง คิดหนัก
อายะจัง "...."
รีว"โออิชิแกรนเลยไหม?"
เซคุง "อืม....."
อายะจัง "อ๊ะ ตรงนี้มีประตูออกแหละ"
รีว"โอเคไม่เลี้ยงแระ"
รีวเดินออกไปแบบนิ่งๆ
เซคุง เปิดวาร์ป "ไปกันเหอะพี่อายะ"
รีว "แล้วทำไมไม่เดินออกล่ะ"
เซคุง "ก็ เดี๋ยวจะพาพี่เค้าลัดไปสเฟียร์ซิตี้เลย"
แล้วทั้งสองคนก็เข้าวาร์ปหายไป
รีว "...."
รีวยังมุ่งหน้าเดินต่อไปแล้วเค้าก็พบกับ อ.ชิริวและพวกทหาร
รีว"อ่าวมากันได้ไงล่ะเนี่ย"
อ.ชิริว "เดินมา"
รีว "ปู่ก็มาด้วยแฮะ"
อ.ชิริว"เดี๋ยวออกไปได้เจอดีๆแน่ๆ เอ็กฟรีด้อมคุง"
รีว "ล้อเล่นนิดเดียว ลุงนี่ก็"
อ.ชิริว"......."
รีว"ออกไปกันเถอะหิวข้าวแล้ว"
อ.ชิริว "ออกยังไงล่ะ"
Rx2536 "ตอนมาเรานั่งฮ.มาใช่มั้ย"
อวาคุง "แล้วฮ.มันก็บินกลับไปแล้วด้วย"
รีว"ใครมันขับกลับล่ะนี่..สงสัยจะพวกโดนลดบทที่เหลือ..."
อ.ชิริว "เห็นว่าเป็น inuyashaz น่ะ"
รีว "เดาไม่ผิด..."
อ.ชิริว"ทหาร มองไปทางออกซิว่ามีอะไรมาขว้างไหม"
อวาคุง "จะเอาไปทำอะไร"
ทหารใช้กล้องมองออกไปแล้วเค้าก็พบกับ บอน กับเทค วิ่งหนีมาทางที่พวกเค้ายืนอยู่
Rx2536 "ไม่เจอครับ เห็นมีแต่ตลกคาเฟ่พ่อลูกวิ่งมา"
อ.ชิริว"อืมมม.. งั้นไปอีกทางกันเถอะ"
รีว "วิ่งเลยก็ดี สองคนนั่นไม่เห็นเคยเอาเรื่องดีๆมาฝาก"
ทันใดนั้นพวกรีวก็วิ่งหนีไปอีกทาง
เทคพูดขณะวิ่งหนีฮาร์ทเลสกับ บอน"พ่อ เมื่อกี้เหมือนจะเห็นใครอยู่แถวนี้เลยนะ"
บอน "คิดไปเองล่ะมั้ง แกน่ะตาถั่วตั้งแต่เด็กแล้ว"
เทค"เท่าที่จำได้ ตอนผมเด็กพ่อตายไปแล้วนี่......"
บอน "งั้นเหรอ"
เทค "ไม่แก้ตัวแฮะ..."
ทันใดนั้นบอนหันกลับไปทางฮาร์ทเลส
บอน"งั้นฉันจะเปลี่ยนชะตากรรมเอง"
เทค"ไม่ได้ตายตอนนี้ซะหน่อย"
ฮาร์ทเลสที่ไล่หลังมาวิ่งเร็วขึ้น
เทค "แต่สงสัยจะได้ตายตอนนี้จริงๆแฮะ...."
บอนยังคงยืนนิ่ง ขาของเค้าสั่นมาก เหมือนจะสั่นสู้แต่ใจของเค้าตอนนี้คงตกไปอยู่ตาตุ่มแล้วล่ะ
บอน"ย๊ากกกกกกกกก"
เทค วิ่งไปแล้ว
บอนหยิบดาบของเค้าขึ้นมาแล้วฟันออกไปเป็นคลื่นในรูปแบบแนวขว้าง
ทันใดนั้นบอนก็วิ่งตาม เรามาดูผลของท่าฟันเมื่อกี้ซะหน่อย ฮาร์ทเลสกระจายไปเป็นแถบเลยครับอ่านผู้อ่าน
บอน "ใครพูดฟะเนี่ย"
ผู้กำกับ"คัด..คัด!! ใครใช้ให้แกพูดคำนี้ฟะ"
บอน "ผู้กำกับแกเครียดจัด ไม่ได้ออกมานาน"
เทค "จะไม่หนีต่อเหรอ ป๋า"
บอน "ไม่เป็นไร คัทอยู่"
บอน"ตาถั่ว จริงๆซะด้วยลูกตู เห็นไหมน่ะฮาร์ทเลสมันสลายไปหมดแล้ว"
ผู้กำกับ "แต่เมื่อกี้แกกวนตรีน เอาไปเพิ่มละกัน"
แล้วเทคกับบอนก็วิ่ง บอนวิ่งหนีต่อ......
บอน"พังไอ้ซากนี่แล้วออกไปเลยดีกว่ามั้ง"
เทค "ออกไปไหน..."
บอน "กลับสเฟียร์ซิตี้ไง"
เทค "เราอยู่บนเกาะกลางทะเลนะ..." (สูงซะด้วย)
บอน "เรามาด้วย ฮ.ใช่มั้ยล่ะ เราก็กลับด้วย ฮ.ไง"
คนเขียนกระซิบกับผู้กำกับ "ดูดิ ไม่เคยรู้อะไรกับเค้าเล้ย..."
เทค "ฮ.โดน inuyashaz ตบไปแล้ว"
ผู้กำกับกระซิบกับคนเขียน "แล้วมันรู้ได้ไงฟะ"
บอน"แกรู้ได้ไงล่ะนั่น"
เทค"ก็เมื่อกี้เหมือนจะได้ยินจากใครก็ไม่รู้"
บอน "เอาเป็นว่า เราว่ายน้ำกลับละกัน"
เทค"น่านใช้ส่วนไหนของร่างกายคิดละนี่"
บอน "ตาตุ่ม"
เทค "งั้นก็ว่ายกลับก็ได้ฟะ"
ทันใดนั้น มีฮาร์ทเลสตัวนึงซึ่งตัวใหญ่มากตบทั้ง2คนทะลุออกนอกซากโบราณจนตกทะเลลงไปแล้วฮาร์ทเลสก็หายตัวไปทั้งก๊ก
กลุ่มอ.ชิริว ที่หลบอยู่ด้านข้างก็ออกมา
Rx2536 "เกิดอะไรขึ้น"
ชิริว "ไม่ใช่อะไรหรอก แค่ผู้กำกับตัดบทให้จบเท่านั้นเอง"
รีว"อืม อยู่กับตัวเอกอย่างผมคงไม่โดนตัดบทแน่ๆล่ะ อิอิ"
แล้วฮาร์ทเลสกลุ่มเดิมก็โผล่มาข้างหลัง ตบทุกคนยกเว้นรีวลงทะเลไป
รีว "...."
รีวได้ยินเสียงอ.ชิริวตะโกนเข้ามา "ทำไมบทตูน้อยอย่างงี้ฟร้าาา"
ทันใดนั้นรีว ยกศอกขึ้นเริ่มที่จะ......
รีว"เผ่นล่ะเฟ้ย..."
......วิ่งหนี
ผู้กำกับ "ต่อไปจะตัดบทใครดีน้า"
คนเขียน"ไอ้คนที่เข้าห้องน้ำบ่อยๆอ่ะตัดบทมันเลย"
ผู้กำกับ "ก็มันโดนไคริตบกระเด็นแล้วใช่มั้ยล่ะ ถือว่ามันลงทะเลแล้วละกัน"
คริฟ "เฮ้ยยยย"
คนเขียน"ภาคต่อไปเปลี่ยนผู้กำกับดีกว่ามั้งเนี่ย โกหกกันเห็นๆ"
ผู้กำกับ "เปล่าหรอก ไอ้นี่มันแค่มาโวย.. เฮ้ย ออกไป เค้าถ่ายทำกันอยู่ แกน่ะหมดบทแล้ว"
คริฟ "เชอะ ไหนๆก็หมดบทแล้ว ไปห้องน้ำก็ได้ฟะ"
คนเขียน"ตั้งแต่พบนักแสดงมามีไอ้นี่นี่แหละที่กินค่าตัวมากกว่าชาวบ้านแถมชอบอู้อีก"
ผู้กำกับ "จะถ่ายต่อรึยัง.."
รีว"เฮ้อจะออกไปได้ไหมนี่วันนี้"
รีวไม่มองจนเดินไปชนกับไคริคีเข้า.....
รีว"อ่าวเจ้าชุดเกราะนี่มันใครกันหว่า?"
ไคริ "แกนั่นแหละใคร"
รีว "พระเอก"
ไคริคีโจมตีรีวทันที แต่รีวตีลังกาหลบได้......
รีว"ดูเหมือนพลังของเราจะเริ่มกลับมาแล้วแหะ แบบนี้ก็ไม่ต้องเพิ่งครอสแล้ว"
ทันใดนั้น รีวพุ่งเข้ามาหาไคริคีอย่างรวดเร็ว แล้วเอามือดันพลังใส่
รีว"นี่มันผู้หญิงไม่ใช่เรอะ"
รีวพูดเสร็จก็โดนโจมตีกลับกระเดนออกมา ไคริคีพุ่งมาหาต่อหน้ารีว
ไคริคี"เหยื่อยรายแรก....."
ชับ!!! เสียงคีย์เบลดของไคริคีได้ฟันออกไป เลือดพุ่งท่วมจอ อ.เป็ดเอาตัวเข้ามารับการโจมตีของไคริได้ทัน แล้วก็ตกทะเลไป
รีว "เดี๋ยวนี้ผู้กำกับตัดบนกันดื้อๆเงี้ยเลยเหรอ..."
(ตอนนี้บนเกาะเหลืออยู่สองคนแล้ว)
รีว "อ... ทำไม..."
ไคริคี"หึ...หึ...."
ทันใดนั้น ตัวประกอบอีกนึงตัวก็โผล่ออกมา เค้าคือเซคุงนั่นเอง
เซคุง"โชคดีที่มาทันเวลา"
รีว "แกไปแล้วไม่ใช่เรอะ"
เซคุง "แค่ไปส่ง"
เซคุงหยิบดาบทั้ง2ข้างออกมาแล้วชี้ไปทางไคริคี
เซคุง"มาสู้กับฉันจะสนุกกว่าสู้กับมาสค๊อทนะ"
รีว "พระเอกเฟ้ย"
ไคริคี "น่าสนุก... มาสค็อทตรงนั้นหลบไป..."
รีว หลบไปนั่งกอดเข่าร้องไห้ที่มุมห้อง
เสียงกระฆังดังขึ้นเหมือนอยู่กลางสนามรบทั้ง2คนเริ่มประชันดาบกัน
ผู้คนเขียน"คุณว่าใครชนะ?"
ผู้กำกับ "จุ้นจ้านจังฟะ" ว่าแล้วก็กดสวิตส์ในมือ
แล้วคนเขียนก็โดนฮาร์ทเลสตบลงทะเลไป
รีว "คนเขียนยังไม่เว้นเลยเรอะ..."
กลับมาที่การต่อสู้...อ่ะอ่าวเซคุงเลือดอาบเต็มตัวเลยครับท่านผู้อ่าน
เซคุง"เห็นว่าเป็นผู้หญิงหรอกนะเฟ้ย.."
ทันใดนั้นเซคุงก็พุ่งเข้าหาไคริคีแล้วฟันดาบใส่เป็นชุด แต่ไคริคีกับ โต้กลับได้หมด
รีว "ตัวประกอบทำตัวเด่นมันก็สมควรจะเป็นยังงี้ล่ะว้า"
ไคริคี+เซคุง "มาสค็อทตรงนั้นน่ะเงียบไปเลย!!"
รีว กลับไปกอดเข่าร้องไห้ที่มุมห้องต่อ
ทันใดนั้นดาบของเซคุงทั้ง2ข้างก็หลุดออกไป ไคริคีเป็นฝ่ายชนะ
เซคุง"สุดท้ายก็ชนะคีย์เบลดไม่ได้รึนี่ เรานี่มันอ่อนหัดจริงๆแหะ"
รีว "รู้ตัวก็ดีแล้ว"
รีวลุกขึ้นมาพร้อมกับมั่นใจของเค้า ไคริคีพุ่งมาต่อหน้ารีว
รีว"มองอะไรฟันมาสิฟะ..."
ไคริคีฟาดคีย์เบลดออกไป รีวหลบได้ทัน
รีว"ให้ฟันนะเฟ้ย..."
ไคริคีเริ่มฟาดเร็วขึ้น รีวเริ่มหลบได้เร็วขึ้นอีกเช่นกัน
รีว"โอเคตอนนี้ล่ะ"
รีวใช้ฝ่ามือปล่อยคลื่นออกไปไคริคีกระเดนไปเล็กน้อย
รีว"เอาล่ะนะ"
รีวทำท่ามันนักวิ่งเริ่มออกตัว รีวพุ่งเข้าหาไคริคีอย่างรวดเร็ว แต่ทันใดนั้นรีวหายเข้าไปในตัวไคริคี
ณ จิตใจส่วนลึกของไคริคี
รีว"โอ้วพระเจ้า วิชานี้ไม่ได้ใช้นานยังได้ผลอยู่แหะ"
พระเจ้า "นั่นสินะ"
รีว "มาได้ไง..."
พระเจ้า "ก็เจ้าเรียกข้าไม่ใช่เรอะ"ฃ
แล้วพระเจ้าก็โดนฮาร์ทเลสปัดตกทะเล.....
รีว "......."
มีเสียงลึกลับเสียงขึ้นภายในจิตใจของไคริคี
???"แกเข้ามาได้ยังไงกัน"
รีว "เสียงใครน่ะ พระเจ้าก็ตกทะเลไปแล้ว หรือว่าจะเป็นผู้กำกับ..."
ผู้กำกับเดินมาตบหัวรีว"จะจบอยู่แล้วยังใส่มุขอีก...."
รีวมองผู้กำกับด้วยสายตาที่.....
ผู้กำกับ "นี่แค่ตบหัวนะ ไม่อยากโดนตบลงทะเลก็อย่าบ่น"
รีว"โอเคๆ"
??? "ขอพูดต่อได้ยัง..."
รีว "เอาสิ"
???"แกเป็นใครกันแน่"
รีว"ฉันก็แค่ พระเอก....ไม่มีอะไรนอกจากนั้น จริงๆนะ"
??? "ไม่ได้ถามเรื่องนั้น ชั้นรู้ดีอยู่แล้วว่าแกเป็นมาสค็อท"
รีว"แล้วแกล่ะคือใคร"
???"เรียกฉันว่าไคริก็แล้วกัน"
รีว"เท่าที่เล่นเกมมา นิสัยไม่โหดขนาดนี้นะ"
ผู้กำกับ "นั่นสิ"
รีวสังเกตที่สีผิวพบว่าไคริคนนี้ผิวค่อนข้างดำเล็กน้อย"อ่อ ด้านมืดชัวร์"
ผู้กำกับ "โดนเมินรึนี่..."
รีว (กระซิบ) "เปล่าหรอก ขืนตอบมีหวังโดนตบลงทะเล"
ไคริ(กระชิบ)"จะให้พูดต่อได้รึยัง"
รีว "แปปนะ"
ผู้กำกับ "ฉากนี้ต้องตอบว่าได้ไม่ใช่เรอะ"
รีว "ห้องน้ำ แปป"
ไคริ "..."
ผู้กำกับ "ในนี้ไม่มีห้องน้ำหรอกนะ"
คนเขียนเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ.....
รีว"อ่าวโกหกนี่หวา" รีวเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว
ไคริ "ทำไมในจิตใจของเราถึงมีห้องน้ำได้เนี่ย..."
ตัดมาภายนอกจิตใจ
ไคริคีวิ่งไปเข้าห้องน้ำ.....
ผู้กำกับ "อ้อ อย่างนี้นี่เอง..."
เซคุง "......"
ตัดมาภายในจิตใจของไคริคี
ไคริคี "ขอพูดต่อเหอะ... นะ..."
รีว"อ่า สบายแระ อ่ะเชิญพูดต่อเลย"
ไคริ"ฮ่าๆๆ เก่งมากที่ดูออกความจริงแล้วฉันคือพลังด้านมืดของคีย์เบลดแต่ได้เลียนแบบรูปลักษณ์ของผู้หญิงในศึกครั้งนั้นมาตั้งหากล่ะ"
รีว"โถ่ ตัวก็อปปี้..."
ไคริ"......."
รีว"งั้นคีย์เบลดนั้นก็...."
ไคริ"มันคือคีย์เบลดเล่มสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ยังไงล่ะ ที่มันไม่ถูกทำลายเพราะพลังด้านมืดของฉันน่ะมันเทพเฟ้ย"
รีว "จะว่าไป คีย์เบลดมีพลังงานด้านมืดได้ไงฟะ"
ผู้กำกับ "ช่างเหอะน่ะ รั่วนิดรั่วหน่อย จะจบอยู่แล้ว"
รีว"อืม...ถ้างั้นครั้งนี้แกจะหายไปจริงๆล่ะนะ"
ไคริ"จะทำได้เหรอ..มาสค๊อทอย่างแกน่ะ"
รีวชูมือขวาขึ้นทันใดนั้นก็มีลูกไฟลูกมหาใหญ่ลอยอยู่
ตัดมาที่ภายนอกจิตใจ
ไคริคี"รู้สึกร้อนๆแหะ"
เซคุง "เอาน้ำไปกินสิ"
แล้วเซคุงก็ยื่นแก้วน้ำ(ที่ไม่รู้ว่าหยิบมาจากไหน) ให้ไคริ ไคริดื่มน้ำจนหมดแก้ว
ตัดเข้ามาในจิตใจของไคริคี
ลูกไฟมหาใหญ่ดับไปแล้ว
รีว "..."
ไคริ"55555+"
รีว"งั้นไม่ใช้ของร้อนแระ Protection of freedom"(ถ้ายังจำกันได้ก็ท่าที่รีวใช้เมื่อตอนที่2)
ไคริ"55....5" แล้วทันใดนั้นไคริก็สลายไป
รีว "ง่ายไปนิดมั้ง... สงสัยผู้กำกับอยากให้จบแล้วสิ...."
ผู้กำกับผยักหน้า
รีว "..." ว่าแล้วรีวก็ออกมาจากจิตใจของไคริ
รีว"อ่าวฮ.มาแล้วนี่..."
เซคุง "ท่าทางผู้กำกับอยากให้จบจริงๆ"
รีว "กลับกันเถอะ" แล้วรีวก็อุ้มไคริคีขึ้นเครื่อง
เซคุง ก็เดินตามขึ้นไป
รีว "ทำไมไม่วาร์ปกลับฟะ"
เซคุง มองที่ไคริ แล้วก็มองที่รีว "ไม่ไว้ใจฟ่ะ"
ข้างบนเครื่องรีวพบกับ พี่หว้า พี่กิ้ง และ Inuyashaz
รีว "ยังอุตส่าห์กลับมารับ"
Inuyashaz "ขอบคุณซะสิ"
รีว "เรื่องสิ ใครจะขอบคุณคนที่หนีไปตั้งแต่ตอนแรกๆกันฟะ"
พี่หว้า "เอาน่า ดื่มกาแฟนี่แล้วยกโทษให้เถอะนะ"
รีว "พี่ชงเป็นด้วยเหรอ"
พี่หว้า "...."
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วพวกของรีวกลับถึงฐานทัพ ไคริคีฟื้นขึ้นมาพอดี
รีว"จากนี้ไปคงได้เวลาจากกันแล้วล่ะ ไว้มาพบกันอีกแล้วกัน" รีวเดินออกจากฮ.อย่างเท่ๆ
เซคุง "มาสค็อท..."
แล้วรีวก็สะดุดอากาศล้มหลังจากเดินไปได้พักหนึ่ง
inuyashaz "มาสค็อท..."
แล้วรีวก็โดนประตูทางออกกระแทกหน้า
พี่หว้า "มาสค็อท..."
แล้วรีวก็โดนแจกันดอกไม้ตกใส่หัว
พี่กิ้ง "มาสค็อท..."
แล้วรีวก็คลานไปซักพัก ก็โดนสุนัขเดินเหยียบหัว
ไคริคี "มาสค็อท..."
รีว"สำหรับคุณผมถือว่าเป็นคำชม"
รีวลุกขึ้นยืนแล้วเดินต่อไป
ผู้กำกับ "ยังไม่ตายอีกเรอะ..."
พี่อายะ"คีย์เบลดเล่มนั้นน่ะทางเราจะขอเอาไปตรวจสอบก่อนนะ"
ไคริคี ก็ส่งคีย์เบลดให้กับพี่อายะ
พี่อายะเดินตามรีวแล้วไปในฐานทัพ
ณ ฐานทัพ มีบุคคลนึงรอรีวและพี่อายะอยู่
เค้าคือ Lastwaltz ผู้บังคับบัญชาของกองทัพ
รีว "นี่แหละผบ.ในตำนาน สั่งอย่างเดียวไม่เคยเห็นจะขยับเอง"
ลาสวอทส์"เอ็กฟรีด้อม ผมมีเรื่องที่จะบอกคุณ......."
ตัดมาบนเกาะร้างแห่งหนึ่งในมหาสมุทรแปซิฟิก
เทค "แล้วเราจะกลับกันยังไงล่ะเนี่ย"
บอน "ว่ายต่อสิ"
ชิริว "ว่ายทางไหนล่ะ รู้ทิศเรอะ"
Rx2536 "เข็มทิศเราพังไปแล้วครับ มีแต่เข็มพิษใช้ได้มั้ย"
อ.เป็ด ตบหัว Rx2536 "ยังจะเล่น"
อวาคุง "ดูเหมือนเราจะติดอยู่ที่นี่ตลอดชีวิตแล้วล่ะครับ"
คริฟ "ยังไงก็ช่างเหอะ ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"
เทค "มีด้วยเรอะ"
คนเขียน "จะยังไงก็ช่าง แต่ทำไมตูต้องมาติดเกาะกับพวกมันด้วยเนี่ย..."
ผู้กำกับ "แกก็ปีนหน้าจอออกมาสิ"
คนเขียน "นั่นสินะ" แล้วก็ปีนหน้าจอออกมา
คนอ่าน"ไม่ใช่เพอซอนน่า นะเฟ้ย"
บอน "เฮ้ย ทิ้งกันหน้าด้านๆเงี้ยเลยเรอะ"
เทค "ใช่ๆ ทำงี้ได้ไง อย่างน้อยก็ช่วยอะไรหน่อยก็ยังดี"
แล้วคนเขียนก็โยนเข็มทิศกับแผนที่มาให้
ทุกคน "...."
รีว"เดี๋ยวๆ แล้วไอ้คนนั้นล่ะ ไอ้คนที่เป็นญาติผมน่ะ"
ตัดมาที่กลางทะเลทรายแห่งหนึ่ง
Zy"เมื่อไหร่จะถึงว่ะเนี่ย"
รีว "เดี๋ยวๆ แล้ว..... อุ๊บ" โดนพี่อายะปิดปาก
พี่อายะ “โอเคๆๆๆ จบๆๆๆ”
จบแล้วจ๊าาาาา
ณ ที่ ที่ พวกของรีวอยู่
รีว"เฮ้อแล้วพวกเราจะเอาไงต่อดีล่ะ ใครรู้ทางออกมั่ง"
เซคุง "ความจริงตูวาร์ปออกไปก็ได้ด้วยซ้ำ ติดก็ไอ้มาสค็อทเนี่ย"
อายะจัง "โดนลืมอีกแล้ว..."
รีว"แล้วจะรออะไรล่ะไอ้ตัวประกอบ เปิดประตูมิติสิ"
เซคุง "ไอ้เปิดน่ะเปิดได้ แต่จะให้เอาตัวผู้เข้าไปก็ไม่ไหวแฮะ"
อายะจัง ยิ้ม
รีว"ชิส์ เดี๋ยวเลี้ยงยาโยอิ เลยเอ๊า"
อายะจัง "ใครมันจะไปยอมล่ะน่ะ..."
เซคุง คิดหนัก
อายะจัง "...."
รีว"โออิชิแกรนเลยไหม?"
เซคุง "อืม....."
อายะจัง "อ๊ะ ตรงนี้มีประตูออกแหละ"
รีว"โอเคไม่เลี้ยงแระ"
รีวเดินออกไปแบบนิ่งๆ
เซคุง เปิดวาร์ป "ไปกันเหอะพี่อายะ"
รีว "แล้วทำไมไม่เดินออกล่ะ"
เซคุง "ก็ เดี๋ยวจะพาพี่เค้าลัดไปสเฟียร์ซิตี้เลย"
แล้วทั้งสองคนก็เข้าวาร์ปหายไป
รีว "...."
รีวยังมุ่งหน้าเดินต่อไปแล้วเค้าก็พบกับ อ.ชิริวและพวกทหาร
รีว"อ่าวมากันได้ไงล่ะเนี่ย"
อ.ชิริว "เดินมา"
รีว "ปู่ก็มาด้วยแฮะ"
อ.ชิริว"เดี๋ยวออกไปได้เจอดีๆแน่ๆ เอ็กฟรีด้อมคุง"
รีว "ล้อเล่นนิดเดียว ลุงนี่ก็"
อ.ชิริว"......."
รีว"ออกไปกันเถอะหิวข้าวแล้ว"
อ.ชิริว "ออกยังไงล่ะ"
Rx2536 "ตอนมาเรานั่งฮ.มาใช่มั้ย"
อวาคุง "แล้วฮ.มันก็บินกลับไปแล้วด้วย"
รีว"ใครมันขับกลับล่ะนี่..สงสัยจะพวกโดนลดบทที่เหลือ..."
อ.ชิริว "เห็นว่าเป็น inuyashaz น่ะ"
รีว "เดาไม่ผิด..."
อ.ชิริว"ทหาร มองไปทางออกซิว่ามีอะไรมาขว้างไหม"
อวาคุง "จะเอาไปทำอะไร"
ทหารใช้กล้องมองออกไปแล้วเค้าก็พบกับ บอน กับเทค วิ่งหนีมาทางที่พวกเค้ายืนอยู่
Rx2536 "ไม่เจอครับ เห็นมีแต่ตลกคาเฟ่พ่อลูกวิ่งมา"
อ.ชิริว"อืมมม.. งั้นไปอีกทางกันเถอะ"
รีว "วิ่งเลยก็ดี สองคนนั่นไม่เห็นเคยเอาเรื่องดีๆมาฝาก"
ทันใดนั้นพวกรีวก็วิ่งหนีไปอีกทาง
เทคพูดขณะวิ่งหนีฮาร์ทเลสกับ บอน"พ่อ เมื่อกี้เหมือนจะเห็นใครอยู่แถวนี้เลยนะ"
บอน "คิดไปเองล่ะมั้ง แกน่ะตาถั่วตั้งแต่เด็กแล้ว"
เทค"เท่าที่จำได้ ตอนผมเด็กพ่อตายไปแล้วนี่......"
บอน "งั้นเหรอ"
เทค "ไม่แก้ตัวแฮะ..."
ทันใดนั้นบอนหันกลับไปทางฮาร์ทเลส
บอน"งั้นฉันจะเปลี่ยนชะตากรรมเอง"
เทค"ไม่ได้ตายตอนนี้ซะหน่อย"
ฮาร์ทเลสที่ไล่หลังมาวิ่งเร็วขึ้น
เทค "แต่สงสัยจะได้ตายตอนนี้จริงๆแฮะ...."
บอนยังคงยืนนิ่ง ขาของเค้าสั่นมาก เหมือนจะสั่นสู้แต่ใจของเค้าตอนนี้คงตกไปอยู่ตาตุ่มแล้วล่ะ
บอน"ย๊ากกกกกกกกก"
เทค วิ่งไปแล้ว
บอนหยิบดาบของเค้าขึ้นมาแล้วฟันออกไปเป็นคลื่นในรูปแบบแนวขว้าง
ทันใดนั้นบอนก็วิ่งตาม เรามาดูผลของท่าฟันเมื่อกี้ซะหน่อย ฮาร์ทเลสกระจายไปเป็นแถบเลยครับอ่านผู้อ่าน
บอน "ใครพูดฟะเนี่ย"
ผู้กำกับ"คัด..คัด!! ใครใช้ให้แกพูดคำนี้ฟะ"
บอน "ผู้กำกับแกเครียดจัด ไม่ได้ออกมานาน"
เทค "จะไม่หนีต่อเหรอ ป๋า"
บอน "ไม่เป็นไร คัทอยู่"
บอน"ตาถั่ว จริงๆซะด้วยลูกตู เห็นไหมน่ะฮาร์ทเลสมันสลายไปหมดแล้ว"
ผู้กำกับ "แต่เมื่อกี้แกกวนตรีน เอาไปเพิ่มละกัน"
แล้วเทคกับบอนก็วิ่ง บอนวิ่งหนีต่อ......
บอน"พังไอ้ซากนี่แล้วออกไปเลยดีกว่ามั้ง"
เทค "ออกไปไหน..."
บอน "กลับสเฟียร์ซิตี้ไง"
เทค "เราอยู่บนเกาะกลางทะเลนะ..." (สูงซะด้วย)
บอน "เรามาด้วย ฮ.ใช่มั้ยล่ะ เราก็กลับด้วย ฮ.ไง"
คนเขียนกระซิบกับผู้กำกับ "ดูดิ ไม่เคยรู้อะไรกับเค้าเล้ย..."
เทค "ฮ.โดน inuyashaz ตบไปแล้ว"
ผู้กำกับกระซิบกับคนเขียน "แล้วมันรู้ได้ไงฟะ"
บอน"แกรู้ได้ไงล่ะนั่น"
เทค"ก็เมื่อกี้เหมือนจะได้ยินจากใครก็ไม่รู้"
บอน "เอาเป็นว่า เราว่ายน้ำกลับละกัน"
เทค"น่านใช้ส่วนไหนของร่างกายคิดละนี่"
บอน "ตาตุ่ม"
เทค "งั้นก็ว่ายกลับก็ได้ฟะ"
ทันใดนั้น มีฮาร์ทเลสตัวนึงซึ่งตัวใหญ่มากตบทั้ง2คนทะลุออกนอกซากโบราณจนตกทะเลลงไปแล้วฮาร์ทเลสก็หายตัวไปทั้งก๊ก
กลุ่มอ.ชิริว ที่หลบอยู่ด้านข้างก็ออกมา
Rx2536 "เกิดอะไรขึ้น"
ชิริว "ไม่ใช่อะไรหรอก แค่ผู้กำกับตัดบทให้จบเท่านั้นเอง"
รีว"อืม อยู่กับตัวเอกอย่างผมคงไม่โดนตัดบทแน่ๆล่ะ อิอิ"
แล้วฮาร์ทเลสกลุ่มเดิมก็โผล่มาข้างหลัง ตบทุกคนยกเว้นรีวลงทะเลไป
รีว "...."
รีวได้ยินเสียงอ.ชิริวตะโกนเข้ามา "ทำไมบทตูน้อยอย่างงี้ฟร้าาา"
ทันใดนั้นรีว ยกศอกขึ้นเริ่มที่จะ......
รีว"เผ่นล่ะเฟ้ย..."
......วิ่งหนี
ผู้กำกับ "ต่อไปจะตัดบทใครดีน้า"
คนเขียน"ไอ้คนที่เข้าห้องน้ำบ่อยๆอ่ะตัดบทมันเลย"
ผู้กำกับ "ก็มันโดนไคริตบกระเด็นแล้วใช่มั้ยล่ะ ถือว่ามันลงทะเลแล้วละกัน"
คริฟ "เฮ้ยยยย"
คนเขียน"ภาคต่อไปเปลี่ยนผู้กำกับดีกว่ามั้งเนี่ย โกหกกันเห็นๆ"
ผู้กำกับ "เปล่าหรอก ไอ้นี่มันแค่มาโวย.. เฮ้ย ออกไป เค้าถ่ายทำกันอยู่ แกน่ะหมดบทแล้ว"
คริฟ "เชอะ ไหนๆก็หมดบทแล้ว ไปห้องน้ำก็ได้ฟะ"
คนเขียน"ตั้งแต่พบนักแสดงมามีไอ้นี่นี่แหละที่กินค่าตัวมากกว่าชาวบ้านแถมชอบอู้อีก"
ผู้กำกับ "จะถ่ายต่อรึยัง.."
รีว"เฮ้อจะออกไปได้ไหมนี่วันนี้"
รีวไม่มองจนเดินไปชนกับไคริคีเข้า.....
รีว"อ่าวเจ้าชุดเกราะนี่มันใครกันหว่า?"
ไคริ "แกนั่นแหละใคร"
รีว "พระเอก"
ไคริคีโจมตีรีวทันที แต่รีวตีลังกาหลบได้......
รีว"ดูเหมือนพลังของเราจะเริ่มกลับมาแล้วแหะ แบบนี้ก็ไม่ต้องเพิ่งครอสแล้ว"
ทันใดนั้น รีวพุ่งเข้ามาหาไคริคีอย่างรวดเร็ว แล้วเอามือดันพลังใส่
รีว"นี่มันผู้หญิงไม่ใช่เรอะ"
รีวพูดเสร็จก็โดนโจมตีกลับกระเดนออกมา ไคริคีพุ่งมาหาต่อหน้ารีว
ไคริคี"เหยื่อยรายแรก....."
ชับ!!! เสียงคีย์เบลดของไคริคีได้ฟันออกไป เลือดพุ่งท่วมจอ อ.เป็ดเอาตัวเข้ามารับการโจมตีของไคริได้ทัน แล้วก็ตกทะเลไป
รีว "เดี๋ยวนี้ผู้กำกับตัดบนกันดื้อๆเงี้ยเลยเหรอ..."
(ตอนนี้บนเกาะเหลืออยู่สองคนแล้ว)
รีว "อ... ทำไม..."
ไคริคี"หึ...หึ...."
ทันใดนั้น ตัวประกอบอีกนึงตัวก็โผล่ออกมา เค้าคือเซคุงนั่นเอง
เซคุง"โชคดีที่มาทันเวลา"
รีว "แกไปแล้วไม่ใช่เรอะ"
เซคุง "แค่ไปส่ง"
เซคุงหยิบดาบทั้ง2ข้างออกมาแล้วชี้ไปทางไคริคี
เซคุง"มาสู้กับฉันจะสนุกกว่าสู้กับมาสค๊อทนะ"
รีว "พระเอกเฟ้ย"
ไคริคี "น่าสนุก... มาสค็อทตรงนั้นหลบไป..."
รีว หลบไปนั่งกอดเข่าร้องไห้ที่มุมห้อง
เสียงกระฆังดังขึ้นเหมือนอยู่กลางสนามรบทั้ง2คนเริ่มประชันดาบกัน
ผู้คนเขียน"คุณว่าใครชนะ?"
ผู้กำกับ "จุ้นจ้านจังฟะ" ว่าแล้วก็กดสวิตส์ในมือ
แล้วคนเขียนก็โดนฮาร์ทเลสตบลงทะเลไป
รีว "คนเขียนยังไม่เว้นเลยเรอะ..."
กลับมาที่การต่อสู้...อ่ะอ่าวเซคุงเลือดอาบเต็มตัวเลยครับท่านผู้อ่าน
เซคุง"เห็นว่าเป็นผู้หญิงหรอกนะเฟ้ย.."
ทันใดนั้นเซคุงก็พุ่งเข้าหาไคริคีแล้วฟันดาบใส่เป็นชุด แต่ไคริคีกับ โต้กลับได้หมด
รีว "ตัวประกอบทำตัวเด่นมันก็สมควรจะเป็นยังงี้ล่ะว้า"
ไคริคี+เซคุง "มาสค็อทตรงนั้นน่ะเงียบไปเลย!!"
รีว กลับไปกอดเข่าร้องไห้ที่มุมห้องต่อ
ทันใดนั้นดาบของเซคุงทั้ง2ข้างก็หลุดออกไป ไคริคีเป็นฝ่ายชนะ
เซคุง"สุดท้ายก็ชนะคีย์เบลดไม่ได้รึนี่ เรานี่มันอ่อนหัดจริงๆแหะ"
รีว "รู้ตัวก็ดีแล้ว"
รีวลุกขึ้นมาพร้อมกับมั่นใจของเค้า ไคริคีพุ่งมาต่อหน้ารีว
รีว"มองอะไรฟันมาสิฟะ..."
ไคริคีฟาดคีย์เบลดออกไป รีวหลบได้ทัน
รีว"ให้ฟันนะเฟ้ย..."
ไคริคีเริ่มฟาดเร็วขึ้น รีวเริ่มหลบได้เร็วขึ้นอีกเช่นกัน
รีว"โอเคตอนนี้ล่ะ"
รีวใช้ฝ่ามือปล่อยคลื่นออกไปไคริคีกระเดนไปเล็กน้อย
รีว"เอาล่ะนะ"
รีวทำท่ามันนักวิ่งเริ่มออกตัว รีวพุ่งเข้าหาไคริคีอย่างรวดเร็ว แต่ทันใดนั้นรีวหายเข้าไปในตัวไคริคี
ณ จิตใจส่วนลึกของไคริคี
รีว"โอ้วพระเจ้า วิชานี้ไม่ได้ใช้นานยังได้ผลอยู่แหะ"
พระเจ้า "นั่นสินะ"
รีว "มาได้ไง..."
พระเจ้า "ก็เจ้าเรียกข้าไม่ใช่เรอะ"ฃ
แล้วพระเจ้าก็โดนฮาร์ทเลสปัดตกทะเล.....
รีว "......."
มีเสียงลึกลับเสียงขึ้นภายในจิตใจของไคริคี
???"แกเข้ามาได้ยังไงกัน"
รีว "เสียงใครน่ะ พระเจ้าก็ตกทะเลไปแล้ว หรือว่าจะเป็นผู้กำกับ..."
ผู้กำกับเดินมาตบหัวรีว"จะจบอยู่แล้วยังใส่มุขอีก...."
รีวมองผู้กำกับด้วยสายตาที่.....
ผู้กำกับ "นี่แค่ตบหัวนะ ไม่อยากโดนตบลงทะเลก็อย่าบ่น"
รีว"โอเคๆ"
??? "ขอพูดต่อได้ยัง..."
รีว "เอาสิ"
???"แกเป็นใครกันแน่"
รีว"ฉันก็แค่ พระเอก....ไม่มีอะไรนอกจากนั้น จริงๆนะ"
??? "ไม่ได้ถามเรื่องนั้น ชั้นรู้ดีอยู่แล้วว่าแกเป็นมาสค็อท"
รีว"แล้วแกล่ะคือใคร"
???"เรียกฉันว่าไคริก็แล้วกัน"
รีว"เท่าที่เล่นเกมมา นิสัยไม่โหดขนาดนี้นะ"
ผู้กำกับ "นั่นสิ"
รีวสังเกตที่สีผิวพบว่าไคริคนนี้ผิวค่อนข้างดำเล็กน้อย"อ่อ ด้านมืดชัวร์"
ผู้กำกับ "โดนเมินรึนี่..."
รีว (กระซิบ) "เปล่าหรอก ขืนตอบมีหวังโดนตบลงทะเล"
ไคริ(กระชิบ)"จะให้พูดต่อได้รึยัง"
รีว "แปปนะ"
ผู้กำกับ "ฉากนี้ต้องตอบว่าได้ไม่ใช่เรอะ"
รีว "ห้องน้ำ แปป"
ไคริ "..."
ผู้กำกับ "ในนี้ไม่มีห้องน้ำหรอกนะ"
คนเขียนเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ.....
รีว"อ่าวโกหกนี่หวา" รีวเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว
ไคริ "ทำไมในจิตใจของเราถึงมีห้องน้ำได้เนี่ย..."
ตัดมาภายนอกจิตใจ
ไคริคีวิ่งไปเข้าห้องน้ำ.....
ผู้กำกับ "อ้อ อย่างนี้นี่เอง..."
เซคุง "......"
ตัดมาภายในจิตใจของไคริคี
ไคริคี "ขอพูดต่อเหอะ... นะ..."
รีว"อ่า สบายแระ อ่ะเชิญพูดต่อเลย"
ไคริ"ฮ่าๆๆ เก่งมากที่ดูออกความจริงแล้วฉันคือพลังด้านมืดของคีย์เบลดแต่ได้เลียนแบบรูปลักษณ์ของผู้หญิงในศึกครั้งนั้นมาตั้งหากล่ะ"
รีว"โถ่ ตัวก็อปปี้..."
ไคริ"......."
รีว"งั้นคีย์เบลดนั้นก็...."
ไคริ"มันคือคีย์เบลดเล่มสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ยังไงล่ะ ที่มันไม่ถูกทำลายเพราะพลังด้านมืดของฉันน่ะมันเทพเฟ้ย"
รีว "จะว่าไป คีย์เบลดมีพลังงานด้านมืดได้ไงฟะ"
ผู้กำกับ "ช่างเหอะน่ะ รั่วนิดรั่วหน่อย จะจบอยู่แล้ว"
รีว"อืม...ถ้างั้นครั้งนี้แกจะหายไปจริงๆล่ะนะ"
ไคริ"จะทำได้เหรอ..มาสค๊อทอย่างแกน่ะ"
รีวชูมือขวาขึ้นทันใดนั้นก็มีลูกไฟลูกมหาใหญ่ลอยอยู่
ตัดมาที่ภายนอกจิตใจ
ไคริคี"รู้สึกร้อนๆแหะ"
เซคุง "เอาน้ำไปกินสิ"
แล้วเซคุงก็ยื่นแก้วน้ำ(ที่ไม่รู้ว่าหยิบมาจากไหน) ให้ไคริ ไคริดื่มน้ำจนหมดแก้ว
ตัดเข้ามาในจิตใจของไคริคี
ลูกไฟมหาใหญ่ดับไปแล้ว
รีว "..."
ไคริ"55555+"
รีว"งั้นไม่ใช้ของร้อนแระ Protection of freedom"(ถ้ายังจำกันได้ก็ท่าที่รีวใช้เมื่อตอนที่2)
ไคริ"55....5" แล้วทันใดนั้นไคริก็สลายไป
รีว "ง่ายไปนิดมั้ง... สงสัยผู้กำกับอยากให้จบแล้วสิ...."
ผู้กำกับผยักหน้า
รีว "..." ว่าแล้วรีวก็ออกมาจากจิตใจของไคริ
รีว"อ่าวฮ.มาแล้วนี่..."
เซคุง "ท่าทางผู้กำกับอยากให้จบจริงๆ"
รีว "กลับกันเถอะ" แล้วรีวก็อุ้มไคริคีขึ้นเครื่อง
เซคุง ก็เดินตามขึ้นไป
รีว "ทำไมไม่วาร์ปกลับฟะ"
เซคุง มองที่ไคริ แล้วก็มองที่รีว "ไม่ไว้ใจฟ่ะ"
ข้างบนเครื่องรีวพบกับ พี่หว้า พี่กิ้ง และ Inuyashaz
รีว "ยังอุตส่าห์กลับมารับ"
Inuyashaz "ขอบคุณซะสิ"
รีว "เรื่องสิ ใครจะขอบคุณคนที่หนีไปตั้งแต่ตอนแรกๆกันฟะ"
พี่หว้า "เอาน่า ดื่มกาแฟนี่แล้วยกโทษให้เถอะนะ"
รีว "พี่ชงเป็นด้วยเหรอ"
พี่หว้า "...."
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วพวกของรีวกลับถึงฐานทัพ ไคริคีฟื้นขึ้นมาพอดี
รีว"จากนี้ไปคงได้เวลาจากกันแล้วล่ะ ไว้มาพบกันอีกแล้วกัน" รีวเดินออกจากฮ.อย่างเท่ๆ
เซคุง "มาสค็อท..."
แล้วรีวก็สะดุดอากาศล้มหลังจากเดินไปได้พักหนึ่ง
inuyashaz "มาสค็อท..."
แล้วรีวก็โดนประตูทางออกกระแทกหน้า
พี่หว้า "มาสค็อท..."
แล้วรีวก็โดนแจกันดอกไม้ตกใส่หัว
พี่กิ้ง "มาสค็อท..."
แล้วรีวก็คลานไปซักพัก ก็โดนสุนัขเดินเหยียบหัว
ไคริคี "มาสค็อท..."
รีว"สำหรับคุณผมถือว่าเป็นคำชม"
รีวลุกขึ้นยืนแล้วเดินต่อไป
ผู้กำกับ "ยังไม่ตายอีกเรอะ..."
พี่อายะ"คีย์เบลดเล่มนั้นน่ะทางเราจะขอเอาไปตรวจสอบก่อนนะ"
ไคริคี ก็ส่งคีย์เบลดให้กับพี่อายะ
พี่อายะเดินตามรีวแล้วไปในฐานทัพ
ณ ฐานทัพ มีบุคคลนึงรอรีวและพี่อายะอยู่
เค้าคือ Lastwaltz ผู้บังคับบัญชาของกองทัพ
รีว "นี่แหละผบ.ในตำนาน สั่งอย่างเดียวไม่เคยเห็นจะขยับเอง"
ลาสวอทส์"เอ็กฟรีด้อม ผมมีเรื่องที่จะบอกคุณ......."
ตัดมาบนเกาะร้างแห่งหนึ่งในมหาสมุทรแปซิฟิก
เทค "แล้วเราจะกลับกันยังไงล่ะเนี่ย"
บอน "ว่ายต่อสิ"
ชิริว "ว่ายทางไหนล่ะ รู้ทิศเรอะ"
Rx2536 "เข็มทิศเราพังไปแล้วครับ มีแต่เข็มพิษใช้ได้มั้ย"
อ.เป็ด ตบหัว Rx2536 "ยังจะเล่น"
อวาคุง "ดูเหมือนเราจะติดอยู่ที่นี่ตลอดชีวิตแล้วล่ะครับ"
คริฟ "ยังไงก็ช่างเหอะ ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"
เทค "มีด้วยเรอะ"
คนเขียน "จะยังไงก็ช่าง แต่ทำไมตูต้องมาติดเกาะกับพวกมันด้วยเนี่ย..."
ผู้กำกับ "แกก็ปีนหน้าจอออกมาสิ"
คนเขียน "นั่นสินะ" แล้วก็ปีนหน้าจอออกมา
คนอ่าน"ไม่ใช่เพอซอนน่า นะเฟ้ย"
บอน "เฮ้ย ทิ้งกันหน้าด้านๆเงี้ยเลยเรอะ"
เทค "ใช่ๆ ทำงี้ได้ไง อย่างน้อยก็ช่วยอะไรหน่อยก็ยังดี"
แล้วคนเขียนก็โยนเข็มทิศกับแผนที่มาให้
ทุกคน "...."
รีว"เดี๋ยวๆ แล้วไอ้คนนั้นล่ะ ไอ้คนที่เป็นญาติผมน่ะ"
ตัดมาที่กลางทะเลทรายแห่งหนึ่ง
Zy"เมื่อไหร่จะถึงว่ะเนี่ย"
รีว "เดี๋ยวๆ แล้ว..... อุ๊บ" โดนพี่อายะปิดปาก
พี่อายะ “โอเคๆๆๆ จบๆๆๆ”
จบแล้วจ๊าาาาา